Jachtlaankerk en Kapel Hoog Soeren

Schaduwen, een gedicht van Ingmar Heytze.

Wat moet er van ons overblijven – wat van onze dagen,
nachten, alle malen dat we samen ademhalen en de plannen

die we maken. Wie kijkt er later om naar de papieren
die we nauwgezet bewaren om bestaan, bezit en plaatsen

op de eerste rij mee te bewijzen. Bij jou vergeet ik bijna
dat we samen maar één leven krijgen, dat we evengoed

op weg zijn naar ons onbestaan, voorgoed verloren
in de donkere archiefkast van de aarde. Dit is het bericht

dat ik achterlaat in een huizenhoge kluis, brandvrij,
een boodschap die verder komt dan wij – deze datum,

onze namen in een kerfstok van de tijd. Wie dit leest
moet weten dat we samen en gelukkig waren.