Jachtlaankerk en Kapel Hoog Soeren

Leest u de nieuwsbrief graag in één keer, als pdf te downloaden: Nieuwsbrief JLK/HS 15-05-2020
De nieuwsbrief in groot lettertype kunt u dowloaden: Nieuwsbrief JLK/HS 15-05-2020 groot lettertype

Groet vanuit de pastorie

Beste gemeenteleden van de Jachtlaankerk en Kapel Hoog Soeren,

Hebt u de film Groundhog Day wel eens gezien? Dat moet haast wel, gezien de keren dat deze film op televisie is herhaald. Het is een moderne klassieker en de titel is in de Engelstalige wereld spreekwoordelijk geworden voor een saaie of nare situatie die zich steeds maar weer herhaalt.

Groundhog Day is een Amerikaanse filmkomedie uit 1993. De film gaat over de chagrijnige weerman Phil Connors (Bill Murray) die in het kleine plaatsje Punxsutawney een reportage moet maken over, inderdaad, Groundhog Day. Dat is een jaarlijks feest op 2 februari in delen van Noord-Amerika, waarop een bosmarmot (groundhog) voorspelt hoe lang de winter nog zal aanhouden door op een beschaduwd of juist een zonnig moment uit zijn hol te komen.

Het is Phils zoveelste verslag van deze ridicule feestdag en hij doet de reportage dan ook met flinke tegenzin, tot irritatie van zijn productieteam. Als dat team ‘s avonds terug naar huis wil, komt er een gigantische sneeuwstorm op en zijn ze gedwongen om nog een nacht in het dorp te logeren. De volgende morgen wordt Phil wakker en hoort hij exact dezelfde grappen en hetzelfde liedje op de wekkerradio. Het blijkt zowaar opnieuw Groundhog Day te zijn en alles verloopt precies hetzelfde als de dag ervoor. Hij moet wéér verslag gaan doen van die suffe bosmarmot. Het wordt Phil al snel duidelijk dat hij in zijn eentje gevangen zit in een soort tijdlus waardoor dezelfde dag telkens opnieuw van voor af aan begint. Hij merkt ook dat hij de enige is die dit beseft; de andere mensen weten van niets. Vanaf dat moment is het elke dag Groundhog Day voor Phil. Hoe het verder gaat, zal ik niet verklappen, maar de film heeft meer (filosofische) diepgang dan je op het eerste gezicht zou denken. En zet je aan het denken over onze tijdsbeleving.

Ik moest aan deze film denken toen een gemeentelid mij afgelopen maandag vroeg hoe mijn vakantieweek was geweest. Ik moest over het antwoord net iets te lang nadenken, tot hilariteit van mijn gesprekspartner. Ja, hoe was het geweest? Ja, prima. Het was fijn om even geen werk en thuisonderwijs te hoeven combineren, dat zeker. Maar verder kon ik eigenlijk weinig verschil ontwaren tussen mijn vakantieweek en de weken daarvoor.

Misschien herkent u deze Groundhog-ervaring ook wel. Ik lees en hoor dat veel mensen tegenwoordig soms moeten nadenken welke dag het is. Dat heb ik zelf ook. Is het woensdag of donderdag? Is het vandaag of gisteren? ‘Vroeger’, vóór de lockdown, had je van die ijkpunten in de week. Maandag had ik catechese, dinsdag exegese, woensdag was m’n vrije dag, zaterdag de voetbal, enzovoort. Daardoor wist je instinctief welke dag het was.

Nu lijkt alles wel één grote brei geworden. De catechese gaat niet meer door, de exegeseclub ook niet. We zijn thuis de hele tijd in dezelfde samenstelling. Er gaat niemand weg, er komt niemand thuis. Werk en privé zijn grotendeels door elkaar gaan lopen, net als weekdagen en weekend. De vrije woensdag is ook al lang vervallen, want je bent bezig met je kinderen en je probeert nog wat noodzakelijk werk in te halen. En sociale contacten zijn er ook amper, althans in real life. Kortom, de dagen zien er hetzelfde uit, en je voelt je een beetje zoals weerman Phil: gevangen in een tijdlus. Maar dan één waar iederéén zich bewust van is. Met dagen die zich verdacht gelijkmatig aaneenrijgen. Zelfs de zondag, die we altijd zo apart zetten, met een kerkgang waarin we inspiratie op konden doen en contacten, die beleven we nu vanuit ons eigen huis. Dat doen we op onze sloffen, letterlijk soms.

Daarom was ik ook zo blij met de aangekondigde versoepeling van de corona-maatregelen. School en BSO bijvoorbeeld die voorzichtig weer opengaan. Hoe groot het risico precies is, weten we niet, maar iedereen snakt naar verandering. En afwisseling. En contact. En vakantie, maar dan een echte, met leuke dingen doen, en zo. U hebt die versoepeling ook vast met vreugde begroet. Al zal het voor velen voorlopig nog weinig verschil uitmaken, dát er iets verandert, dát er weer een beetje perspectief is, dat geeft de burger moed. En de ondernemer. En de bankzitter.

Misschien krijgt zelfs de zondag wel weer iets meer kleur, al moeten we daar voorlopig nog niet teveel van verwachten. Een kerkdienst met max. 100 mensen roept veel vragen en dilemma’s op, zoals u in deze nieuwsbrief ook kunt lezen. Dat is hetzelfde aantal dat ons en vele andere kerken op 12 maart deed besluiten om alleen online te gaan vieren. Maar naast het woord ’huidhonger’ heeft een columnist in Trouw nu ook het woord ‘kerkhonger’ gemunt. Of we die honger in de nabije toekomst een beetje kunnen stillen, daar gaan we hard en creatief over nadenken. Onze ballingschap zal nog wel even duren, maar de droom van het thuiskomen houden we springlevend. Het kan niet altijd Groundhog Day blijven, zelfs niet in de film…

Hartelijke groet, en goede moed!
Michiel de Leeuw

 

Collectes

Uw bijdrage aan de collecte is zeer welkom. De collecte is deze week bestemd voor:

  • Diaconie Vakanties minima
  • Kerk
  • Plaatselijk missionair werk

U kunt uw collecte overmaken naar: NL24ABNA0437038769 t.n.v. Diaconie Protestantse Gemeente te Apeldoorn, o.v.v. “Apeldoorn-West.”
Óf: scan met uw smartphone onderstaande QR code (niet met de scanner van uw bank-app). U wordt naar een “Tikkie” geleid waar u zelf het bedrag kunt invullen,

Tot slot

Mocht u een boodschap of vraag hebben voor de wijkkerkenraad, dan kunt u contact opnemen (bij voorkeur via e-mail) met:

De andere onderwerpen van deze nieuwsbrief leest u door op de titels hieronder te klikken, of onder ‘actuele informatie’ (kolom rechts).

Namens de wijkkerkraad een bemoedigende groet,
Maarten de Graaf