Jachtlaankerk en Kapel Hoog Soeren

Vandaag: “Hoe gaat het met Gerda Kroeze-Knol?”

Hoe gaat het met je?

Ik kan niet anders zeggen dan: goed. Zelf zeg ik als mensen mij dat vragen, hoe het met mij gaat: onkruid vergaat niet.
Ik ben dat ‘onkruid’ maar ga gewoon door. In maart jl. kwam onze trein wel erg abrupt tot stilstand, tot nadenken, onzeker en hoe gaan wij verder.

Na alle eerste berichtgevingen heb ik de sjoelbak op tafel gezet, een grote puzzel op een ander plekje en diverse spelletjes. Het werd mooi weer en de tuin is nog nimmer zo vroeg gereed geweest! En nog steeds voor het doven van de lichten nog lekker even sjoelen. Afgelopen weekend genoten van een Corona proef wandelweekend met 3 stel vrienden. Holten Nijverdal o.a. gelopen en wat is de natuur toch mooi!

Wat houdt je bezig?

Dat is toch Dick mijn man die niet meer bij ons is. Dan denk ik weleens, als je nu weer zou rondlopen zou je je ogen uitkijken. Immers als je even over je schouder kijkt van de laatste weken dan denk ik: wat is er allemaal gebeurd? Hoe zijn wij van het ene op het andere moment in een ‘nieuwe tijd‘ terecht gekomen? Dat houdt mij bezig. Blijven mensen op de been, wat kan ik – kunnen wij doen? Waar kan ik wat verlichting brengen met een telefoontje of even de duim omhoog? Dat doe ik ook op mijn werk bij Atlant. Waar ik bezig ben voor bewoners van alles te organiseren. Dan een rondje lopen, dans voor bewoners, of met een draaiorgel op pad langs de locaties. Andere mensen aandacht geven, even verrassen, daar geniet ik in stilte van. En als ik eerst met Joke, dan met Saskia en gisteravond met Ruud en Gerald in de kerk ben en wij staan even te kijken in de kerkzaal, dan zie ik weer ‘al die prachtige koppies’ op de stoelen zitten! En straks gaan wij hopelijk met elkaar toosten op een volgend hoofdstuk in en rond de Jachtlaankerk.

Wat zou je tegen je mede-gemeenteleden willen zeggen?

Samen verder, fijn elkaar straks weer eens te zien. Dat is met geen goud te betalen. Ik moet dan denken aan de laatste gemeenteavond waarop wij op een goede manier in kleine groepen onze ideeën en beelden hebben doorgenomen. Altijd weer verrassend om verhalen van mensen te horen. Soms mooi en soms verdrietig. Maar door beide uitersten te weten, kunnen wij ook aandacht aan elkaar geven. Ik hoop al die ‘mooie koppies’ weer snel te zien in goede gezondheid en wie even denkt “ik wil wel een praatje vanaf de voordeur”, ik fiets wel langs / aan!

Wij zullen doorgaan …Tot spoedig ziens of bij mooi weer in de tuin – Welkom!